جوابش كلمه اى بر زبان نياورد . ( 1 ) شرابخوارى را معاويه از پدرش - ابو سفيان - آموخته بود . ابو سفيان شرابخوار بود و اين كار زشت از زشتكارىهاى معروف او است و در داستان ابو مريم سلولى شرابفروش آمده كه وى در طائف نزد اين شرابفروش اقامت كرد و شراب خورد و مست شد و با « سميه » مادر زياد بن ابيه در آميخت ، و اين داستان و روايت تاريخى مربوط است به كار معاويه كه زياد را به عضويت خانوادهء خويش درآورد و فرزند ابو سفيان شمرد . بنابر اين ، خانهء معاويه از نخست دكان شرابفروشى و محل زشتكارى و فاحشه خانه بوده است و شعار خانواده اش ميگسارى و بد كارى ، و ارشاد الهى و نهى از شرابخوارى در آنها كمترين اثرى نگذاشته و تهديدات قرآن را در مورد ميگساران نشنيده گرفته و به لعنتى گرفتار گشته‌اند كه پيامبر ( ص ) نثارشان كرده است آنگاه كه فرمود : « لعنت و ننگ بر شراب باد و بر شرابخوار و ساقى و شرابفروش و شراب خر و حمال شراب و آنكه برايش حمل مىشود و شرابگير و شرابساز و هر كه از پولش امرار معاش كند » . ( 2 ) و فرمود : « شرابخوار مثل بت پرست است » يا به عبارتى : « دائم الخمر مثل بت پرست است » ( 3 ) و « سه نفرند كه خداى تبارك و تعالى از بهشت محرومشان كرده است : دائم الخمر ، رانده از جانب پدر و مادر ، ديوثى كه بدكارى را براى خانواده اش بپسندد » ( 4 )

--> ( 1 ) - مسند احمد 5 / 325 - تاريخ ابن عساكر 7 / 212 . ( 2 ) - سنن ابى داود 2 / 161 + سنن ابن ماجه 2 / 174 + جامع ، ترمذى 1 / 167 + مستدرك ، حاكم 4 / 144 و 145 + مسند احمد حنبل 2 / 71 + ابن ابى شيبه و ابن راهويه و بزار و ابن حبان نيز ثبت كرده‌اند . رك : نصب الرايه ، زيلعى 2 / 264 . ( 3 ) - ابن ماجه و ابن حبان و بزار و ديگران ثبت كرده‌اند : رك . الترغيب و الترهيب 3 / 104 . ( 4 ) - احمد حنبل و نسائى و بزار و حاكم ثبت كرده‌اند و حاكم آن را « صحيح » نيز شمرده است . رك : الترغيب و الترهيب 3 / 104 .